รักษาความผิดปกติของข้อต่อขากรรไกร TMD รังสิต

อาการปวดกรามบริเวณหน้าหู อ้าปากแล้วมีเสียงคลิก เคี้ยวอาหารแล้วเจ็บ หรือรู้สึกว่าขากรรไกรติดค้าง อาจเกี่ยวข้องกับความผิดปกติของข้อต่อขากรรไกรและกล้ามเนื้อบดเคี้ยว หรือ TMD

อย่างไรก็ตาม อาการปวดบริเวณใบหน้าและขากรรไกรไม่ได้เกิดจาก TMD เสมอไป อาการบางลักษณะอาจมาจากฟันผุ ฟันร้าว การติดเชื้อ โรคเหงือก ปัญหาเส้นประสาท อาการปวดศีรษะ หรือโรคบริเวณหูและไซนัส จึงควรตรวจหาสาเหตุก่อนเริ่มรักษา

SWC Dental ให้บริการตรวจความผิดปกติของข้อต่อขากรรไกรในพื้นที่รังสิต จังหวัดปทุมธานี โดยทันตแพทย์จะซักประวัติ ตรวจการเคลื่อนไหวของขากรรไกร กล้ามเนื้อบดเคี้ยว การสบฟัน และพิจารณาการตรวจเพิ่มเติมตามความจำเป็น

TMD และ TMJ ต่างกันอย่างไร

TMJ ย่อมาจาก Temporomandibular Joint หมายถึงข้อต่อขากรรไกรที่อยู่บริเวณหน้าหูทั้งสองข้าง ทำหน้าที่เชื่อมขากรรไกรล่างกับกะโหลกศีรษะ ช่วยให้สามารถอ้าปาก หุบปาก พูด หาว และเคี้ยวอาหารได้

TMD ย่อมาจาก Temporomandibular Disorders หมายถึงกลุ่มความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับ

• ข้อต่อขากรรไกร
• แผ่นรองข้อต่อ
• กล้ามเนื้อบดเคี้ยว
• เอ็นและเนื้อเยื่อรอบข้อต่อ
• การเคลื่อนไหวของขากรรไกร
• อาการปวดศีรษะบางประเภทที่สัมพันธ์กับการทำงานของขากรรไกร

ดังนั้น การเรียกว่า “โรค TMJ” อาจไม่ครอบคลุมทั้งหมด เพราะปัญหาบางรายเกิดจากกล้ามเนื้อบดเคี้ยวมากกว่าตัวข้อต่อโดยตรง

ข้อต่อขากรรไกรทำงานอย่างไร

ข้อต่อขากรรไกรอยู่ด้านหน้ารูหูทั้งสองข้าง ภายในมีส่วนประกอบสำคัญ เช่น กระดูกข้อต่อ แผ่นรองข้อต่อ เยื่อหุ้มข้อ เอ็น และน้ำหล่อเลี้ยงข้อ

เมื่ออ้าปาก ขากรรไกรล่างจะทั้งหมุนและเลื่อนไปข้างหน้า การเคลื่อนไหวนี้ต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของข้อต่อ กล้ามเนื้อบดเคี้ยว ระบบประสาท และฟัน

หากส่วนประกอบใดเกิดการอักเสบ มีแรงใช้งานมากเกินไป หรือเคลื่อนไหวไม่สัมพันธ์กัน อาจเกิดอาการเจ็บ เสียงดัง อ้าปากติด หรือรู้สึกว่าขากรรไกรเคลื่อนไม่ราบรื่น

อาการของความผิดปกติข้อต่อขากรรไกร

อาการ TMD สามารถแตกต่างกันได้ในแต่ละบุคคล โดยอาการที่พบได้ ได้แก่

• ปวดบริเวณหน้าหูหรือข้อต่อขากรรไกร
• เจ็บกล้ามเนื้อกรามหรือขมับ
• ปวดเวลาพูด เคี้ยว หาว หรืออ้าปากกว้าง
• อ้าปากได้ไม่สุด
• ขากรรไกรค้างในท่าอ้าหรือหุบ
• มีเสียงคลิก เสียงดัง หรือเสียงเสียดสีที่ข้อต่อ
• ขากรรไกรเบี่ยงไปด้านหนึ่งเวลาอ้าปาก
• รู้สึกว่าฟันบนและฟันล่างสบกันเปลี่ยนไป
• ปวดศีรษะหรือปวดบริเวณขมับร่วมกับการใช้กราม
• ปวดร้าวไปที่ใบหน้า คอ หรือบริเวณรอบหู
• ตึงกรามหลังตื่นนอน
• รู้สึกเมื่อยกรามจากการกัดฟันหรือขบฟัน

เสียงคลิกที่ไม่มีอาการปวด ไม่มีขากรรไกรค้าง และไม่มีข้อจำกัดในการอ้าปาก อาจไม่จำเป็นต้องรักษา แต่ควรเข้ารับการตรวจหากเสียงเริ่มเจ็บ ดังขึ้น หรือมีการใช้งานผิดปกติร่วมด้วย

ขากรรไกรมีเสียงคลิกอันตรายหรือไม่

เสียงคลิกอาจเกิดจากการเคลื่อนไหวของแผ่นรองข้อต่อหรือส่วนประกอบภายในข้อต่อขากรรไกร

เสียงเพียงอย่างเดียวไม่ได้หมายความว่าข้อต่อกำลังเสื่อมรุนแรง และไม่ใช่ทุกคนที่มีเสียงคลิกจำเป็นต้องรักษา หากไม่มีอาการปวด ไม่มีการติดขัด และยังใช้งานขากรรไกรได้ตามปกติ ทันตแพทย์อาจแนะนำให้สังเกตอาการและลดพฤติกรรมที่เพิ่มแรงต่อข้อต่อ

ควรเข้ารับการตรวจเมื่อมีอาการร่วม เช่น

• เสียงคลิกพร้อมความเจ็บปวด
• อ้าปากได้น้อยลง
• ขากรรไกรค้าง
• เคี้ยวอาหารลำบาก
• รูปแบบการสบฟันเปลี่ยนไป
• เสียงเปลี่ยนเป็นเสียงเสียดสี
• อาการรุนแรงขึ้นหรือเกิดบ่อยขึ้น

ข้อต่อขากรรไกรผิดปกติเกิดจากอะไร

TMD ไม่ได้มีสาเหตุเดียว และในหลายกรณีอาจไม่สามารถระบุสาเหตุที่แน่ชัดได้ ปัจจัยที่อาจมีส่วนเกี่ยวข้อง ได้แก่

การกัดฟันหรือขบฟัน

การกัดฟันขณะนอนหลับหรือขบฟันในเวลากลางวันอาจทำให้กล้ามเนื้อบดเคี้ยวทำงานหนัก ส่งผลให้ตึงกราม ปวดขมับ หรือรู้สึกเมื่อยกรามหลังตื่นนอน

อย่างไรก็ตาม ผู้ที่กัดฟันไม่ได้มี TMD ทุกคน และอาการปวดกรามก็ไม่ได้เกิดจากการกัดฟันเสมอไป

การใช้งานขากรรไกรมากเกินไป

พฤติกรรมที่อาจเพิ่มแรงต่อข้อต่อและกล้ามเนื้อ ได้แก่

• เคี้ยวหมากฝรั่งต่อเนื่อง
• กัดของแข็ง
• กัดเล็บ
• ขบฟันเป็นเวลานาน
• อ้าปากกว้างบ่อย
• เคี้ยวอาหารเหนียวหรือแข็งเป็นประจำ
• ใช้ฟันเปิดบรรจุภัณฑ์

การบาดเจ็บ

อุบัติเหตุที่ใบหน้า ขากรรไกร หรือศีรษะอาจทำให้ข้อต่อ กล้ามเนื้อ หรือเอ็นบริเวณขากรรไกรได้รับผลกระทบ

ความเครียดและการเกร็งกล้ามเนื้อ

ความเครียดอาจทำให้บางคนขบฟัน เกร็งกราม หรือเกร็งกล้ามเนื้อบริเวณคอและไหล่โดยไม่รู้ตัว ซึ่งอาจกระตุ้นให้อาการปวดเดิมรุนแรงขึ้น

ความเครียดไม่ควรถูกสรุปว่าเป็นสาเหตุเดียวของ TMD แต่ควรพิจารณาเป็นหนึ่งในปัจจัยร่วม

ความผิดปกติภายในข้อต่อ

แผ่นรองข้อต่ออาจเคลื่อนจากตำแหน่งเดิม หรือมีการเปลี่ยนแปลงของกระดูกและเนื้อเยื่อภายในข้อต่อ ทำให้เกิดเสียง การติดขัด หรือข้อจำกัดในการเคลื่อนไหว

โรคข้อหรือภาวะสุขภาพบางประเภท

โรคข้ออักเสบ การเสื่อมของข้อต่อ หรือภาวะทางระบบบางชนิดอาจส่งผลต่อข้อต่อขากรรไกรได้ ผู้ป่วยควรแจ้งประวัติโรคประจำตัวและยาที่ใช้อยู่ให้ทันตแพทย์ทราบ

การสบฟันผิดปกติทำให้เกิด TMD หรือไม่

การสบฟันเป็นหนึ่งในข้อมูลที่ทันตแพทย์อาจตรวจ แต่ไม่ควรสรุปว่าฟันสบไม่พอดีเป็นสาเหตุของ TMD ในผู้ป่วยทุกคน

งานวิจัยปัจจุบันยังไม่สนับสนุนการรักษาแบบถาวร เช่น การกรอฟัน การทำครอบฟันจำนวนมาก หรือการจัดฟัน เพียงเพื่อรักษาอาการ TMD โดยไม่มีข้อบ่งชี้ด้านทันตกรรมอื่น

ผู้ป่วยที่มีทั้งปัญหาข้อต่อขากรรไกรและปัญหาการเรียงตัวของฟันควรได้รับการประเมินแยกกัน การ จัดฟัน หรือ จัดฟันใส Invisalign อาจเหมาะกับปัญหาการเรียงตัวและการสบฟัน แต่ไม่ควรรับประกันว่าจะรักษา TMD ได้ทุกกรณี

อาการปวดกรามอาจไม่ได้เกิดจาก TMD

อาการปวดบริเวณกราม ใบหน้า หรือหน้าหูอาจมีสาเหตุจากปัญหาอื่น เช่น

• ฟันผุ
• ฟันร้าว
• การติดเชื้อที่รากฟัน
• ฟันคุด
• โรคเหงือก
• อาการปวดจากเส้นประสาท
• อาการปวดศีรษะ
• ไซนัสหรือปัญหาบริเวณหู
• ต่อมน้ำลาย
• การบาดเจ็บของกล้ามเนื้อ
• โรคข้อหรือภาวะทางระบบ

หากปวดฟันเฉพาะซี่ เจ็บเมื่อกัด มีเหงือกบวม หรือไวต่อความร้อนและเย็น อาจต้องตรวจเรื่อง การอุดฟัน, รักษารากฟัน หรือปัญหาอื่นก่อน

ผู้ที่ปวดบริเวณฟันกรามซี่หลังและสงสัยฟันคุด อาจต้องประเมิน การผ่าฟันคุด เพิ่มเติม

เมื่อไรควรเข้ารับการตรวจข้อต่อขากรรไกร

ควรนัดตรวจเมื่อมีอาการดังต่อไปนี้

• ปวดกรามหรือข้อต่อหน้าหูต่อเนื่อง
• อาการปวดรบกวนการกิน การพูด หรือการนอน
• อ้าปากได้น้อยลง
• ขากรรไกรติดหรือค้าง
• มีเสียงคลิกพร้อมอาการเจ็บ
• รู้สึกว่าการสบฟันเปลี่ยนไป
• ปวดกรามซ้ำหลังตื่นนอน
• มีอาการปวดศีรษะร่วมกับการเกร็งกราม
• อาการไม่ดีขึ้นหลังลดการใช้งานขากรรไกร
• เคยได้รับอุบัติเหตุบริเวณใบหน้าหรือขากรรไกร

ควรเข้ารับการดูแลเร่งด่วน หากมีอาการบวมมาก มีไข้ หายใจหรือกลืนลำบาก ขากรรไกรผิดรูปจากอุบัติเหตุ เลือดออกมาก หรืออ้าปากไม่ได้อย่างเฉียบพลัน

ทันตแพทย์ตรวจ TMD อย่างไร

การวินิจฉัย TMD มักเริ่มจากการซักประวัติและตรวจร่างกาย ไม่ได้มีการตรวจเพียงชนิดเดียวที่ใช้ยืนยัน TMD ได้ทุกกรณี

ซักประวัติอาการ

ทันตแพทย์อาจสอบถาม

• ตำแหน่งและลักษณะอาการปวด
• เริ่มมีอาการเมื่อใด
• สิ่งที่ทำให้อาการดีขึ้นหรือแย่ลง
• มีเสียงหรือขากรรไกรค้างหรือไม่
• มีอาการหลังตื่นนอนหรือไม่
• มีพฤติกรรมกัดฟันหรือขบฟันหรือไม่
• เคยได้รับอุบัติเหตุหรือไม่
• มีอาการปวดศีรษะ คอ หรือส่วนอื่นร่วมด้วยหรือไม่
• ประวัติยา โรคประจำตัว และการรักษาที่เคยได้รับ

ตรวจข้อต่อและกล้ามเนื้อบดเคี้ยว

ทันตแพทย์อาจตรวจ

• ช่วงการอ้าปาก
• ทิศทางการเคลื่อนไหวของขากรรไกร
• จุดกดเจ็บของกล้ามเนื้อ
• เสียงหรือแรงสั่นที่ข้อต่อ
• อาการปวดระหว่างการเคลื่อนไหว
• การสบฟัน
• การสึกของฟันและร่องรอยการกัดฟัน
• สภาพฟัน เหงือก และเนื้อเยื่อในช่องปาก

การถ่ายภาพรังสีหรือการตรวจเพิ่มเติม

ไม่จำเป็นต้องถ่ายภาพทุกคน ทันตแพทย์จะพิจารณาตามอาการและข้อสงสัยทางคลินิก

การตรวจอาจรวมถึง

• เอกซเรย์ทั่วไป
• เอกซเรย์พาโนรามา
• เอกซเรย์คอมพิวเตอร์หรือ CBCT
• MRI ในกรณีที่ต้องประเมินเนื้อเยื่อหรือแผ่นรองข้อต่อ
• การส่งต่อแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญสาขาอื่น

สามารถดูรายละเอียดเกี่ยวกับ เอกซเรย์ฟันและ CBCT ได้ แต่การเลือกวิธีตรวจต้องพิจารณาจากข้อบ่งชี้ ไม่ควรถ่ายภาพขั้นสูงโดยไม่จำเป็น

แนวทางรักษาความผิดปกติข้อต่อขากรรไกร

การรักษาขึ้นอยู่กับชนิดของ TMD ความรุนแรง ระยะเวลาที่เป็น ปัจจัยกระตุ้น และผลกระทบต่อการใช้ชีวิต

แนวทางเริ่มต้นมักเน้นวิธีที่ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงถาวรต่อฟัน การสบฟัน หรือข้อต่อ

การปรับพฤติกรรมและดูแลตนเอง

ทันตแพทย์อาจแนะนำให้

• ลดอาหารแข็งและเหนียวในช่วงที่มีอาการ
• หลีกเลี่ยงการเคี้ยวหมากฝรั่ง
• ไม่กัดเล็บหรือกัดสิ่งของ
• หลีกเลี่ยงการอ้าปากกว้าง
• ไม่เท้าคาง
• พยายามให้ฟันบนและล่างแยกจากกันเมื่อไม่ได้เคี้ยว
• สังเกตพฤติกรรมขบฟันในเวลากลางวัน
• พักการใช้งานกรามเมื่อมีอาการ
• ประคบร้อนหรือเย็นตามคำแนะนำ

การดูแลเหล่านี้อาจช่วยลดแรงที่กระทำต่อข้อต่อและกล้ามเนื้อ แต่ไม่ควรฝืนบริหารหรือยืดขากรรไกรด้วยตนเองจนเกิดความเจ็บปวดเพิ่มขึ้น

การบริหารหรือกายภาพขากรรไกร

การบริหารขากรรไกรอาจช่วยรักษาช่วงการเคลื่อนไหว ลดความตึงของกล้ามเนื้อ และปรับรูปแบบการเคลื่อนไหวในผู้ป่วยบางราย

ท่าบริหารควรเลือกตามการวินิจฉัย ไม่ควรใช้ท่าจากอินเทอร์เน็ตกับทุกอาการ เพราะผู้ที่มีข้อต่ออักเสบ ขากรรไกรค้าง หรือแผ่นรองข้อผิดตำแหน่งอาจต้องใช้แนวทางแตกต่างกัน

บางรายอาจได้รับการส่งต่อเพื่อทำกายภาพบำบัดหรือดูแลกล้ามเนื้อคอ ไหล่ และท่าทางร่วมด้วย

การใช้ยา

ทันตแพทย์หรือแพทย์อาจพิจารณายาเพื่อบรรเทาอาการตามความเหมาะสม เช่น ยาแก้ปวด ยาต้านการอักเสบ หรือยาประเภทอื่นตามสาเหตุและประวัติสุขภาพ

ผู้ป่วยไม่ควรซื้อยาคลายกล้ามเนื้อ ยาคลายกังวล หรือใช้ยาแก้ปวดต่อเนื่องด้วยตนเอง โดยเฉพาะผู้ที่มีโรคประจำตัว ตั้งครรภ์ ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด หรือเคยแพ้ยา

เฝือกสบฟันหรืออุปกรณ์ในช่องปาก

เฝือกสบฟัน หรือ Occlusal Splint เป็นอุปกรณ์ที่ครอบบนฟัน และอาจใช้เพื่อช่วยป้องกันฟันจากแรงกัด ลดการใช้งานกล้ามเนื้อบางรูปแบบ หรือช่วยจัดการอาการในผู้ป่วยบางราย

เฝือกไม่ได้เหมาะกับทุกคน และไม่ควรออกแบบให้ทำให้การสบฟันเปลี่ยนอย่างถาวร ผู้ใช้ควรเข้ารับการตรวจติดตาม และหยุดใช้พร้อมติดต่อทันตแพทย์หากใส่แล้วเจ็บมากขึ้น การสบฟันเปลี่ยน หรืออาการแย่ลง

อุปกรณ์สำเร็จรูปที่ซื้อใช้เองอาจไม่พอดีกับฟันและอาจส่งผลต่อการสบฟัน จึงควรตรวจความเหมาะสมก่อนใช้งานระยะยาว

การจัดการความเครียดและพฤติกรรมเกร็งกราม

หากพบว่าความเครียดสัมพันธ์กับการขบฟันหรือเกร็งกล้ามเนื้อ อาจแนะนำการฝึกผ่อนคลาย การสังเกตพฤติกรรม การปรับการนอน หรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้อง

เป้าหมายไม่ใช่การสรุปว่าอาการทั้งหมดเกิดจากความเครียด แต่เป็นการลดปัจจัยที่อาจทำให้อาการปวดรุนแรงขึ้น

หัตถการหรือการผ่าตัด

ผู้ป่วย TMD ส่วนใหญ่ควรเริ่มจากการรักษาที่ไม่ผ่าตัดและสามารถย้อนกลับได้

หัตถการที่เข้าสู่ข้อต่อหรือการผ่าตัดอาจพิจารณาเฉพาะบางกรณี เช่น มีความเสียหายของข้อต่อชัดเจน ขากรรไกรค้างรุนแรง หรืออาการไม่ดีขึ้นหลังได้รับการรักษาแบบอนุรักษ์อย่างเหมาะสม

ก่อนตัดสินใจรักษาที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงถาวร ควรเข้าใจข้อดี ข้อจำกัด ความเสี่ยง ทางเลือกอื่น และอาจพิจารณาขอความเห็นเพิ่มเติมจากผู้เชี่ยวชาญ

เฝือกสบฟันช่วยรักษา TMD ได้ทุกคนหรือไม่

ไม่สามารถรับประกันได้ว่าเฝือกสบฟันจะลดอาการ TMD ในทุกคน เพราะ TMD มีหลายประเภทและอาจเกิดจากข้อต่อ กล้ามเนื้อ หรือปัจจัยร่วมหลายด้าน

เฝือกอาจช่วยในผู้ป่วยบางกลุ่ม โดยเฉพาะผู้ที่มีพฤติกรรมกัดฟัน มีการสึกของฟัน หรือกล้ามเนื้อบดเคี้ยวทำงานมาก แต่ต้องได้รับการออกแบบและติดตามอย่างเหมาะสม

หากใช้แล้วปวดเพิ่ม อ้าปากลำบาก หรือรู้สึกว่าการสบฟันเปลี่ยน ควรหยุดใช้และกลับมาตรวจ

TMD ต้องผ่าตัดหรือไม่

ผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยการผ่าตัด เพราะอาการจำนวนมากอาจดีขึ้นจากการดูแลแบบไม่ผ่าตัด เช่น การปรับพฤติกรรม ลดแรงที่ข้อต่อ การใช้ยา การทำกายภาพ หรืออุปกรณ์ในช่องปากตามข้อบ่งชี้

การผ่าตัดอาจพิจารณาเมื่อมีความผิดปกติของโครงสร้างที่ชัดเจน มีอาการรุนแรง ข้อต่อเสียหาย หรือการรักษาอื่นไม่ช่วยลดอาการและข้อจำกัดในการใช้งาน

ไม่ควรรับประกันว่าการผ่าตัดจะทำให้อาการหายทั้งหมด และผู้ป่วยควรได้รับข้อมูลเรื่องความเสี่ยงและทางเลือกอย่างครบถ้วน

TMD รักษาหายขาดหรือไม่

ผลการรักษาแตกต่างกันตามชนิดของความผิดปกติ ระยะเวลาที่มีอาการ ปัจจัยกระตุ้น และภาวะสุขภาพร่วม

ผู้ป่วยบางรายอาจมีอาการดีขึ้นหรือหายไปหลังการดูแลแบบง่าย ขณะที่บางรายอาจมีอาการกลับเป็นซ้ำหรือกลายเป็นอาการเรื้อรัง เป้าหมายของการรักษาจึงอาจประกอบด้วย

• ลดความเจ็บปวด
• เพิ่มช่วงการอ้าปาก
• ทำให้เคี้ยวและพูดได้สะดวกขึ้น
• ลดพฤติกรรมที่เพิ่มแรงต่อข้อต่อ
• ป้องกันฟันจากแรงกัด
• ช่วยให้ผู้ป่วยจัดการอาการได้ดีขึ้น
• ลดผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน

ไม่ควรใช้คำว่า “หายขาด” ก่อนตรวจและไม่ควรกำหนดระยะเวลารักษาตายตัว

วิธีดูแลขากรรไกรเมื่อมีอาการปวด

ในช่วงที่มีอาการ ผู้รับบริการอาจดูแลตนเองเบื้องต้นได้ดังนี้

• เลือกอาหารอ่อนและตัดเป็นชิ้นเล็ก
• หลีกเลี่ยงอาหารเหนียวและแข็ง
• งดเคี้ยวหมากฝรั่ง
• หลีกเลี่ยงการอ้าปากกว้าง
• รองคางเบา ๆ ขณะหาว
• ไม่กัดเล็บ ปากกา หรือสิ่งของ
• พยายามไม่ขบฟันระหว่างวัน
• พักกรามเป็นช่วง ๆ
• ประคบตามคำแนะนำ
• นอนหลับให้เพียงพอ
• สังเกตว่ากิจกรรมใดทำให้อาการมากขึ้น
• ใช้ยาตามคำแนะนำของแพทย์หรือทันตแพทย์

ไม่ควรนวดแรง ดัดขากรรไกร หรือพยายามดันข้อต่อกลับเข้าที่เอง โดยเฉพาะเมื่อขากรรไกรค้างหรือเพิ่งได้รับอุบัติเหตุ

ขั้นตอนตรวจ TMD ที่ SWC Dental

1. ซักประวัติอย่างละเอียด

ทันตแพทย์สอบถามลักษณะอาการ ระยะเวลา ปัจจัยกระตุ้น การนอน การกัดฟัน อาการปวดส่วนอื่น ประวัติอุบัติเหตุ และการรักษาที่เคยได้รับ

2. ตรวจฟันและแยกสาเหตุอื่น

ตรวจฟันผุ ฟันร้าว การติดเชื้อ ฟันคุด โรคเหงือก และปัญหาที่อาจทำให้เกิดอาการปวดคล้าย TMD

3. ตรวจข้อต่อและกล้ามเนื้อ

ประเมินช่วงการอ้าปาก เสียงข้อต่อ การเบี่ยงของขากรรไกร จุดกดเจ็บ และการทำงานของกล้ามเนื้อบดเคี้ยว

4. ตรวจการสบฟันและร่องรอยการใช้งาน

ตรวจการสึกของฟัน รอยแตก การสบฟัน และร่องรอยที่อาจสัมพันธ์กับการกัดฟันหรือขบฟัน โดยไม่สรุปว่าการสบฟันเป็นสาเหตุเดียว

5. พิจารณาการตรวจเพิ่มเติม

หากมีข้อบ่งชี้ อาจพิจารณาเอกซเรย์ การตรวจภาพขั้นสูง หรือส่งต่อผู้เชี่ยวชาญที่เหมาะสม

6. วางแผนรักษาแบบเป็นขั้นตอน

เริ่มจากวิธีที่ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงถาวรเมื่อเหมาะสม และติดตามผลจากอาการปวด ช่วงการอ้าปาก และการใช้งานในชีวิตประจำวัน

รักษาข้อต่อขากรรไกร รังสิต ที่ SWC Dental

SWC Dental ให้บริการตรวจผู้ที่มีอาการปวดกราม ขากรรไกรมีเสียง อ้าปากลำบาก ขากรรไกรค้าง หรือสงสัยว่ามีการกัดฟัน

การตรวจเริ่มจากการแยกสาเหตุของอาการ ไม่ใช่สรุปว่าอาการปวดกรามทุกชนิดเป็น TMD และไม่จำเป็นต้องถ่ายภาพรังสีหรือใส่เฝือกสบฟันทุกคน

หากอาการเกี่ยวข้องกับฟันผุ ฟันร้าว ฟันคุด การติดเชื้อ หรือโรคเหงือก ทันตแพทย์จะแนะนำการรักษาตามสาเหตุ หรือส่งต่อเมื่อจำเป็น

คลินิกตั้งอยู่ย่านรังสิต จังหวัดปทุมธานี รองรับผู้รับบริการจากรังสิต ธัญบุรี คลองหลวง ลำลูกกา ดอนเมือง และพื้นที่ใกล้เคียง

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับข้อต่อขากรรไกร

อ้าปากแล้วมีเสียงคลิกต้องรักษาหรือไม่

หากมีเพียงเสียงแต่ไม่เจ็บ ไม่ติด และอ้าปากได้ตามปกติ อาจไม่จำเป็นต้องรักษา แต่ควรตรวจหากเสียงเกิดร่วมกับความเจ็บ ขากรรไกรค้าง หรือการเคลื่อนไหวผิดปกติ

ปวดกรามข้างหูเป็น TMD เสมอหรือไม่

ไม่เสมอไป อาการอาจเกิดจากฟัน การติดเชื้อ ฟันคุด กล้ามเนื้อ หู ไซนัส หรือภาวะอื่น จึงควรตรวจแยกสาเหตุ

นอนกัดฟันทำให้ข้อต่อขากรรไกรอักเสบหรือไม่

การกัดฟันอาจเพิ่มแรงต่อกล้ามเนื้อและข้อต่อในบางราย แต่ผู้ที่กัดฟันไม่ได้มี TMD ทุกคน และ TMD ก็ไม่ได้เกิดจากการกัดฟันเพียงสาเหตุเดียว

เฝือกสบฟันต้องใส่ตลอดชีวิตหรือไม่

ไม่สามารถกำหนดได้เหมือนกันทุกคน ระยะเวลาขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ อาการ และการติดตามผล หากใส่แล้วเจ็บหรือการสบฟันเปลี่ยนควรกลับมาตรวจ

TMD เกี่ยวข้องกับไมเกรนหรือไม่

ผู้ที่มี TMD บางรายอาจมีอาการปวดศีรษะร่วมด้วย แต่อาการปวดศีรษะไม่ได้เกิดจาก TMD ทุกครั้ง ผู้ที่มีอาการปวดรุนแรงหรือผิดปกติควรได้รับการประเมินจากแพทย์

จัดฟันช่วยรักษา TMD ได้หรือไม่

ไม่ควรรับประกันว่าการจัดฟันจะรักษา TMD การจัดฟันมีเป้าหมายหลักในการปรับตำแหน่งและการเรียงตัวของฟัน ส่วน TMD ต้องตรวจและวางแผนตามชนิดของความผิดปกติ

TMD ต้องเอกซเรย์ทุกคนหรือไม่

ไม่จำเป็น การตรวจภาพรังสีจะพิจารณาตามอาการ ประวัติ การตรวจร่างกาย และความจำเป็นในการแยกโรค

ขากรรไกรค้างควรทำอย่างไร

ไม่ควรฝืนดึง ดัน หรือนวดแรง หากขากรรไกรค้าง อ้าหรือหุบไม่ได้ มีอาการปวดมาก หรือเกิดหลังอุบัติเหตุ ควรติดต่อทันตแพทย์หรือสถานพยาบาลเพื่อรับการประเมิน

TMD สามารถกลับมาเป็นซ้ำได้หรือไม่

อาการอาจกลับเป็นซ้ำได้ โดยเฉพาะเมื่อมีปัจจัยกระตุ้น เช่น การขบฟัน ความเครียด การใช้งานกรามมาก หรือโรคข้อบางประเภท การดูแลระยะยาวจึงอาจเน้นการลดปัจจัยกระตุ้นและติดตามอาการ

รักษาข้อต่อขากรรไกรราคาเท่าไร

ค่าใช้จ่ายขึ้นอยู่กับการตรวจ การถ่ายภาพที่จำเป็น อุปกรณ์ในช่องปาก การรักษาร่วม และจำนวนครั้งที่ติดตาม ควรตรวจเพื่อรับแผนและค่าใช้จ่ายที่เหมาะสมก่อน

นัดตรวจอาการปวดกรามและข้อต่อขากรรไกร

หากมีอาการปวดบริเวณกรามหรือหน้าหู อ้าปากแล้วเจ็บ ขากรรไกรมีเสียงคลิก อ้าปากได้ไม่สุด หรือขากรรไกรค้าง สามารถนัดตรวจที่ SWC Dental รังสิต เพื่อประเมินว่าปัญหาเกี่ยวข้องกับข้อต่อ กล้ามเนื้อ ฟัน หรือสาเหตุอื่น

ดูข้อมูล ค่ารักษาทางทันตกรรม หรือ ติดต่อ SWC Dental เพื่อนัดหมายและสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม

โทรศัพท์: 02-531-3231 หรือ 064-465-0565
LINE Official: @swcdental